தியாகராஜ சுவாமிகளின் சிந்தனைகள் (20)

தியாகராஜ சுவாமிகளின் 
சிந்தனைகள் (20)

இராம நாமத்தை 
பஜனை செய்யலாகாதா?

பிரம்மன்,உருத்திரன் 
முதலியோருக்கு 
ஆத்ம மந்திரமாகிய 
இராம நாமத்தை 
பஜனை செய்யலாகாதா?

பத்தரை மாற்று பொன்னாடை
அரையில் அழகுடன் விளங்க 
புன்சிரிப்பு தவழும் 
அவனுடைய திருமுகத்தை
நினைத்து பஜனை செய்யலாகாதா?

அவனுடைய 
சிவந்த உதடுகளையும் 
முத்துப்போன்ற   
பல் வரிசையையும்
 பளபளவென்று மின்னும் 
இரு கன்னங்களையும்
சதா எண்ணி 
பஜனை செய்யலாகாதா?

மனக் கற்பனையிலுதித்த 
சம்சார கடலை கடக்க உதவும் 
தாரக மந்திரமாகிய இராம நாமத்தை 
இத்தியாகராஜனின் 
விண்ணப்பத்தை கேட்டாவது 
பஜனை செய்யலாகாதா? 

(கீர்த்தனம்-(327)-பஜன சேய ராதா ராம -ராகம்-அடாண-தாளம்-ரூபகம்)

தான் பெற்ற இன்பம் பெருக  
இவ்வையகம் என்ற  எண்ணத்தில் 
அனைவரையும் ராம் பக்தியில் ஈடுபடுமாறு 
ஸ்வாமிகள் வேண்டுகிறார். 

மேலும் ஆதி சங்கரரின் கொள்கையாகிய
பிரம்மமே சத்தியம் இந்த உலகம்
மனத்தால் கற்பிக்கப்பட மாயை
என்பதையும் அதிலிருந்து மீள
இராம நாமத்தை ஜபம் செய்யலாகாதா 
என்றும் ஸ்வாமிகள் 
நமக்கு தெளிவுபடுத்துகிறார். 

தியாகராஜ சுவாமிகளின் சிந்தனைகள் (19)

தியாகராஜ சுவாமிகளின் 
சிந்தனைகள் (19)

இராமபிரானின் பஜனையில் 
ஆழ்ந்திருப்போருக்கு
யமபயம் எதற்கு?

பிரம்மன், உருத்திரன்,
தேவேந்திரன் ஆகியோருக்கு 
அவரவரின் பதவியை அளிக்கும்
இராமபிரானின் பஜனையில் 
ஆழ்ந்திருப்போருக்கு
யமபயம் எதற்கு?

அண்டகோடிகளில் 
நிறைந்திருக்கும் கோதண்டபாணியாகிய
இராமனின் திருமுகமண்டலத்தை 
இதயத்  தாமரையில் என்றும் 
தரிசித்துப் பூஜை செய்து 
அளவற்ற பக்தியுடன் 
மனங்கரையும்
பற்றற்ற துறவிகளுக்கும் 
கஜேந்திரனைக் காத்த
பகவானின் தாசனாகிய 
தியாகராஜன் புரியும் 
நாம சங்கீர்த்தனத்தில்
ஈடுபடுபவர்களுக்கும் 
யமபயம் ஏது?

(கீர்த்தனை(305)-பஜன பருல-கேலதண்ட -ராகம்-சூரடி-தாளம்-ரூபகம்)

இந்த கீர்த்தனையில் ராம நாம பஜனையில் 
ஈடுபட்டிருப்பவனுக்குயமபயம்  இல்லை
என்கிறார் ஸ்வாமிகள். 

இதன் பொருள் என்னவென்றால் 
ராம பஜனையில் மெய்மறந்து
ஈடுபட்டிருப்பவனுக்கு 
தான் என்றஎண்ணம் 
மறைந்துவிடுவதால்
யமனுக்கு அங்கு 
வேலையில்லாமல் போகிறது 
என்று பொருள்.   

அத்தகைய தூய பக்தியை 
நமக்கு இராமபிரான் அருளுவாராக 

மதுரை மீனாட்சி தாயே மனம் கனிந்தருள்வாயே

மதுரை மீனாட்சி தாயே
மனம் கனிந்தருள்வாயே









மதுரை மீனாட்சி தாயே
மனம் கனிந்தருள்வாயே..என்ற இந்த 
பாடலை பித்துக்குளி முருகதாஸ் பாடி 
கேட்டவர்கள் பாக்கியம் செய்தவர்கள். 
அப்படி ஒரு இனிமையான குரல். 





பச்சைமால் 
மலை போல் மேனியனின் 
பாசமிகு சகோதரி
பச்சை நிறமுடையாள்

தான் படைத்த உயிர்கள் மீது 
பச்சாதாபம் உடையாள்

இசைக்கு மயங்கும்
குணமுடையாள் 

இசைவாணியே போற்றும் 
இனிய குரலுடையாள் 

சித்தர்களின் சிந்தையில் 
இருத்தி வணங்கும் பேருடையாள் 

ஞானி கணபதியை ஞாலம்
காக்க படைத்த பெருமையுடையாள்  

சீர்மிகும் சிங்காரவேலனுக்கு 
சக்திவேல் தந்த சிறப்புடையாள் 

கிளி வடிவில் அவதரித்து 
வந்த சுகரின் பாகவதமும்
அருணகிரியின் திருப்புகழும் 
தன் தோளில் அமர்த்தி 
கேட்டு மகிழும் அன்புடையாள் 

உள்ளத்தில் சுந்தரேசனை இருத்தி
அண்டங்களை ஆட்சி செய்யும் 
மீனாட்சியே .அடிபணிந்தேன் உன்னை
அனவரதமும் காப்பாய் அனைவரையும் 
கண்ணிமைபோல் காலம் முழுதும். 

தியாக ராஜ சுவாமிகளின் சிந்தனைகள்(18)

தியாக ராஜ சுவாமிகளின் 
சிந்தனைகள்(18)

இறைவன் இசை வடிவானவன். 

மனமே!

வேதம் புராணம்,
ஆகம சாத்திரங்கள் இவற்றிற்கு 
ஆதாரமான நாதமெனும் 
அமுதரசமே இவ்வுலகில் 
மானிட உருவத்துடன் 
அவதாரமெடுத்தது

ஏழு சுரங்களும் 
(வில்லில் கட்டப்பெற்ற 
சிறு மணிகளாகும்

சிறப்புற்ற ராகமே 
கோதண்டமென்ற வில்,கனம் 
,நயம், தேசியம் ஆகிய 
மூவகை வேறுபாடுகள் 
அவ்வில்லின் நாண் கயிறாகவும் ,
தாள  கதிகள் அம்புகளாகவும்
,ரசம் நிறைந்த சங்கதிகள் 
சமயத்திற்கு உசிதமான 
மொழிகளாகவும் அமைவன. 

தியாகராஜன் சேவிக்கும் 
நாதரூபமான இவ்வவதாரத்தை
 பஜனை செய்வதே 
நமது பாக்கியம் ஆகும்.  

(கீர்த்தனை(333)-நாத ஸுதா-ராகம்-ஆரபி
-தாளம்-ரூபகம்)

நாத யோகியாகிய
தியாக ராஜ ஸ்வாமிகள்
ஸ்ரீ ராமனை
இசை வடிவமாகவே
காண்கிறார்.

மிக அருமையான
கீர்த்தனை-)

இறைவனை 
நாத வடிவாகவே 
பஜிக்கின்றனர் 
இசை நுட்பம் 
அறிந்த மகான்கள் )

இசைக்கு எளிதில் 
வசப்படும் இறைவனை 
இசையால் துதித்து 
இன்பம் அடைவோமாக. 

இசை பற்றி 
ஒன்றும் தெரியாதவர்களும் 
இசையை கேட்டு 
இன்புறுவதில்
இன்பம் காணலாம். 

மதுரையின் ஜோதி

 மதுரையின் ஜோதி 



மிட்டாயி மிட்டாயி
ராம நாம  மிட்டாயி  
எட்டாள் பலம் கொடுக்கும்
பட்டாபிராம மிட்டாயி 

என்ற இந்த பாட்டை பாடியவர் யார்?

உங்களுக்கு தெரியுமா?

அவர்தான் மதுரையின் ஜோதி 
என்று போற்றப்பட்டவரும் 
எப்போதும் இறைவனின் நாம 
ஸ்மரணையிலே மூழ்கி 
ராமகிருஷ்ண பக்தியை
பரப்பிய  மகான் 
ஸ்ரீ நடன கோபால நாயகி ஸ்வாமிகள். 








அவர் 97 ஆண்டுகளுக்கு முன்
வைகுண்ட ஏகாதசி திதியன்று
இறைவனுடன் கலந்துவிட்டது
அவரின் விஷ்ணு பக்திக்கு சான்று.

அவர் தன் தாய் மொழியான
சௌராஷ்டிரா மொழியில் எளிய
பொருள் பொதிந்த பக்தி சுவை ததும்பும்
கீர்த்தனைகளை இயற்றியுள்ளார்.
அதுபோல் தமிழிலும் இயற்றியுள்ளார்.

ஒரு பழைய புத்தக கடையில்
1969 ஆம் ஆண்டு அவரை பற்றி
வெளியிடப்பட்ட ஒரு நூல் கிடைத்தது.

அதை இத்தனை ஆண்டுகளுக்கு
 பிறகு பார்த்தேன்.

அவரை பற்றி அந்த நூலில் உள்ள
சில தகவல்களை வலை நண்பர்களிடம்
பகிர்ந்துகொள்ளலாம் என்று இருக்கிறேன்.

இறைவனையே எப்போதும் நினைக்கின்றவனுக்கு இன்னல் எது?

இறைவனையே எப்போதும் 
நினைக்கின்றவனுக்கு 
இன்னல் எது?

நம் ஆன்மா வசிக்கும் உடலோ 
தோன்றிய நாள் முதல் 
சிதைந்து உருமாறி ஒருநாள் முழுவதும் 
அழிந்து மறைந்து விடும் தன்மை கொண்டது.

அதை இயக்கும் மனமோ கணத்திற்கு 
கணம் மாறும் எண்ணங்களை உடையது. 

நாம் வசிக்கும் உலகமும் அப்படியே 

உண்மை இவ்வாறிருக்க என்றும் 
மாறாத தன்மை கொண்ட ஆன்மாவாகிய
 நாம்  உண்மையை உணராது 
இவ்வுலகில் உழைப்பதும் உண்பதும்,
உறங்குவதும் உறவுகொள்வதுமாக 
வீணே கழித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

கூற்றுவன் இதற்க்கு  
முற்றுபுள்ளி வைக்கும்போது 
அலறுகிறோம் ,அழுது அரற்றுகிறோம். 

இதிலிருந்து தப்பிக்க எளிதான வழியிருந்தும் 
அதை நாடாமல் ,இறைவனின் நாமங்களை 
பாடாமல் வாடி வருந்திக்கொண்டிருக்கின்றோம் 

மனதின் இயல்பு 
ஏதாவது ஒன்றை 
பற்றியிருத்தல் 

உலக பொருட்களையோ 
உறவுகளையோ பற்றினால் 
இடைவெளியில்லா துன்பமும் 
அதன் இடையிடையே வரும் 
ஒரு சில துளி இன்பமும் 

அதே மனம் இறைவனின் 
அழகிய திருவடிவை கண்டு 
அவன் இரு திருவடிகளை பற்றினால் 
நம்மை விட்டகன்றிடும் 
பிறப்பிறப்பென்னும் தொற்று

அவன் வடிவத்தை 
மனதில் நிறுத்தி 
அவன் நாமத்தை 
எண்ணத்தில் 
வைப்பவருக்கு 
வேறு சிந்தனைகள் வாரா 

தன்னை நினைப்பவனைதான்
கூற்றுவன் பாசகயிற்றினால் 
பற்றி இழுத்து செல்கின்றான்

அவனை நினையாது 
இறைவனையே 
நினைக்கின்றவனுக்கு 
அவன் இன்னல் 
விளைவிப்பதில்லை 

.

தியாகராஜ சுவாமிகளின் சிந்தனைகள்(17)

தியாகராஜ சுவாமிகளின் 
சிந்தனைகள்(17)


மனதிற்கு உபதேசம்

மனமே! 
அவன் ஒரு சொல் 
ஒரு கணை
ஒரு பத்தினி 
இவற்றை நியமமாக உடையவன் 
கலங்காத ஒரே சித்தத்தை உடையவன்
அவனை ஒரு நாளும் மறவாதே
நீண்ட ஆயுள் இந்திரபோகம்
ஆகியவற்றை அளிப்பவன் 
இவ்வுலகில் நடமாடும் தெய்வம்
தியாகராஜன் வணங்கும் மூர்த்தி. 

(கீர்த்தனை-ஒகமாட -(232)-ராகம்
ஹரிகாம்போஜி-தாளம்-ரூபகம் )

மனதில் தோன்றும் எண்ணம்தான் 
செயலாக வடிவெடுக்கிறது.

எனவே நல்ல செயல்கள் செய்யவேண்டும்
என்றால் நல்ல எண்ணங்கள் 
மனதில் உதிக்கவேண்டும். 

அதனால்தான் மனதிற்கு 
ஸ்ரீராமனின் கல்யாண குணங்களை பற்றி 
ஸ்வாமிகள் வலியுறுத்துகிறார். 

இதைதான் தமிழில் ராமபிரானை பற்றி 
விவரிக்கும்போது ஒரு சொல்.
ஒரு வில். ஒரு இல் . என்று வர்ணிப்பர்.